Stanisław Błaszczak ps "Róg" (ur. 24 marca 1901 roku w Warszawie, zm. 26 kwietnia 1983 roku w Chicago) – podpułkownik, kawalerzysta. Żołnierz Armii Krajowej, dowódca Rejonu 1 Obwodu I Śródmieście w Okręgu Warszawskim AK. W powstaniu warszawskim dowódca Zgrupowania „Róg” broniącego Starego Miasta, a następnie dowódca 36 pułku piechoty Legii Akademickiej AK.
Życiorys
Uczeń Szkoły Realnej Kazimierza Nawrockiego do 1918 roku kończąc 5 klas. Od 1913 roku był uczestnikiem tajnego skautingu. W 1918 roku uczestniczył w rozbrajaniu Niemców. Od maja 1919 służył ochotniczo w 12 pułku Odsieczy Lwowa. W kwietniu 1922r. ukończył Wielkopolską Szkołę Podchorążych Piechoty w Bydgoszczy i został przydzielony do szwadronu karabinów maszynowych 7 pułku ułanów. Od grudnia 1922r. do października 1923 uczestniczył w kursie Centralnej Szkoły Kawalerii w Grudziądzu. Po jego ukończeniu służył w 9 pułku strzelców konnych jako dowódca plutonu o p.o. dowódcy szwadronu (z przerwą w 1924r gdy kończył kurs w Centralnej Szkole Gimnastyki i Sportów w Poznaniu). W 1927r. powołano go na oficera prowiantowego pułku, zaś w lutym 1928r na dowódcę szkoły podoficerskiej. Od lipca 1928r był zastępcą dowódcy szwadronu, zaś od grudnia instruktorem w szwadronie szkolnym.
Od lipca 1929r był dowódcą I szwadronu w pułku. Od listopada 1929r do lutego 1931r odkomenderowano go do Samodzielnego Referatu Informacyjnego Dowództwa Okręgu Korpusu nr III w Grodnie. Po powrocie ponownie dowódca I szwadronu.
W sierpniu 1931 ukończył kurs dowódców szwadronów w Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu i powrócił do 9 pułku strzelców konnych, gdzie powołano go na stanowisko adiutanta pułku. Od 1936r ponownie został dowódcą szwadronu. W 1937r zdobył mistrzostwo Podlaskiej Brygady Kawalerii w jeździe konnej.
Uczestniczył w kampanii wrześniowej 1939r, będąc adiutantem 20 pułku ułanów Kresowej Brygady Kawalerii. 11 września był ranny w trakcie walk.
Od 1940r w konspiracji. Pełnił funkcję komendanta I Rejonu w Obwodzie I (rejon Śródmieścia) Armii Krajowej.
W powstaniu warszawskim dowódca Zgrupowania „Róg” na Starym Mieście. 8 sierpnia objął dowództwo nad obroną wschodniego odcinka Starego Miasta, następnie od 26 sierpnia – dowódca południowego odcinka obrony Starówki). Od 3 września dowódca obrony północnego Powiśla. Awansowany do stopnia podpułkownika. Od 20 września 1944r dowódca 36 pułku piechoty Legii Akademickiej AK. Odznaczony Orderem Virtuti Militari.
Po upadku powstania znalazł się w niewoli niemieckiej (m.in. oflag Fallingbostel i od lutego 1945r – Sandbostel). Po wyzwoleniu pozostał na emigracji. Od 1949r był wiceprzewodniczącym Koła AK w Oddziale Westfalia - Nadrenia. Następnie wyemigrował do Stanów Zjednoczonych, gdzie zmarł w 1983 roku.
Życiorys
Uczeń Szkoły Realnej Kazimierza Nawrockiego do 1918 roku kończąc 5 klas. Od 1913 roku był uczestnikiem tajnego skautingu. W 1918 roku uczestniczył w rozbrajaniu Niemców. Od maja 1919 służył ochotniczo w 12 pułku Odsieczy Lwowa. W kwietniu 1922r. ukończył Wielkopolską Szkołę Podchorążych Piechoty w Bydgoszczy i został przydzielony do szwadronu karabinów maszynowych 7 pułku ułanów. Od grudnia 1922r. do października 1923 uczestniczył w kursie Centralnej Szkoły Kawalerii w Grudziądzu. Po jego ukończeniu służył w 9 pułku strzelców konnych jako dowódca plutonu o p.o. dowódcy szwadronu (z przerwą w 1924r gdy kończył kurs w Centralnej Szkole Gimnastyki i Sportów w Poznaniu). W 1927r. powołano go na oficera prowiantowego pułku, zaś w lutym 1928r na dowódcę szkoły podoficerskiej. Od lipca 1928r był zastępcą dowódcy szwadronu, zaś od grudnia instruktorem w szwadronie szkolnym.
Od lipca 1929r był dowódcą I szwadronu w pułku. Od listopada 1929r do lutego 1931r odkomenderowano go do Samodzielnego Referatu Informacyjnego Dowództwa Okręgu Korpusu nr III w Grodnie. Po powrocie ponownie dowódca I szwadronu.
W sierpniu 1931 ukończył kurs dowódców szwadronów w Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu i powrócił do 9 pułku strzelców konnych, gdzie powołano go na stanowisko adiutanta pułku. Od 1936r ponownie został dowódcą szwadronu. W 1937r zdobył mistrzostwo Podlaskiej Brygady Kawalerii w jeździe konnej.
Uczestniczył w kampanii wrześniowej 1939r, będąc adiutantem 20 pułku ułanów Kresowej Brygady Kawalerii. 11 września był ranny w trakcie walk.
Od 1940r w konspiracji. Pełnił funkcję komendanta I Rejonu w Obwodzie I (rejon Śródmieścia) Armii Krajowej.
W powstaniu warszawskim dowódca Zgrupowania „Róg” na Starym Mieście. 8 sierpnia objął dowództwo nad obroną wschodniego odcinka Starego Miasta, następnie od 26 sierpnia – dowódca południowego odcinka obrony Starówki). Od 3 września dowódca obrony północnego Powiśla. Awansowany do stopnia podpułkownika. Od 20 września 1944r dowódca 36 pułku piechoty Legii Akademickiej AK. Odznaczony Orderem Virtuti Militari.
Komentarze
Prześlij komentarz