Władysław Abramowicz ps. Litwin, Rybak, Scyzoryk
Urodził się w rodzinie chłopskiej Aleksandra i Aleksandry. W 1923 roku ukończył gimnazjum w Łomży. W 1924 roku ukończył Szkołę Podchorążych w Warszawie, a następnie w 1926 roku Oficerską Szkołę Kawalerii w Grudziądzu. Podporucznik kawalerii, ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1926 roku, a następnie porucznik kawalerii, ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1928 roku, w 23 pułku Ułanów Grodzieńskich. Od 1934 roku przydzielony do 10 pułku Ułanów Litewskich. Awansowany do stopnia rotmistrza 1 stycznia 1936. We wrześniu 1939, dowódca 1 szwadronu 10 pułku ułanów, m.in. uczestnik wypadu do Prus Wschodnich do miejscowości Bialla, Brokiem, bitwy pod Kockiem w październiku 1939. 9 września ciężko ranny, wnioskowany wówczas do otrzymania Virtuti Militari
W okresie okupacji członek Armii Krajowej. Od 1942, oraz w trakcie powstania warszawskiego dowódca 2 Rejonu Obwodu Śródmieście, od 8 sierpnia zastępca dowódcy „Podobwodu Śródmieście Południowe”, zaś od 27 sierpnia zastępca dowódcy Odcinka Wschodniego w tym podobwodzie. Mianowany majorem ze starszeństwem z dniem 17 września 1944 roku. Po upadku powstania jeniec Stalagu X-B Sandbostel. Po wojnie mieszkał w Sopocie.
18 września 1944 roku odznaczony Krzyżem Walecznych. 2 października 1944 odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari. Pochowany na cmentarzu parafialnym w Wiźnie.
Ordery i odznaczenia
- ur. 20 marca 1902r. w Wierciszewie k. Wizny
- oficer Armii Krajowej, dowódca 2 Rejonu Obwodu Śródmieście, uczestnik powstania warszawskiego.
Urodził się w rodzinie chłopskiej Aleksandra i Aleksandry. W 1923 roku ukończył gimnazjum w Łomży. W 1924 roku ukończył Szkołę Podchorążych w Warszawie, a następnie w 1926 roku Oficerską Szkołę Kawalerii w Grudziądzu. Podporucznik kawalerii, ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1926 roku, a następnie porucznik kawalerii, ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1928 roku, w 23 pułku Ułanów Grodzieńskich. Od 1934 roku przydzielony do 10 pułku Ułanów Litewskich. Awansowany do stopnia rotmistrza 1 stycznia 1936. We wrześniu 1939, dowódca 1 szwadronu 10 pułku ułanów, m.in. uczestnik wypadu do Prus Wschodnich do miejscowości Bialla, Brokiem, bitwy pod Kockiem w październiku 1939. 9 września ciężko ranny, wnioskowany wówczas do otrzymania Virtuti Militari
W okresie okupacji członek Armii Krajowej. Od 1942, oraz w trakcie powstania warszawskiego dowódca 2 Rejonu Obwodu Śródmieście, od 8 sierpnia zastępca dowódcy „Podobwodu Śródmieście Południowe”, zaś od 27 sierpnia zastępca dowódcy Odcinka Wschodniego w tym podobwodzie. Mianowany majorem ze starszeństwem z dniem 17 września 1944 roku. Po upadku powstania jeniec Stalagu X-B Sandbostel. Po wojnie mieszkał w Sopocie.
18 września 1944 roku odznaczony Krzyżem Walecznych. 2 października 1944 odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari. Pochowany na cmentarzu parafialnym w Wiźnie.
Awanse
- Podporucznik - 1926 rok, ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1926 roku
- Porucznik - ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1928 roku
- Rotmistrz – 1 stycznia 1936 roku
- Major – ze starszeństwem z dniem 17 września 1944 roku
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari (2 października 1944 roku)
- Krzyż Walecznych (18 września 1944 roku)
Źródło: https://pl.wikipedia.org
Komentarze
Prześlij komentarz